viernes, 31 de diciembre de 2010

Elezaharretan aurkitu dut
nire hutsunen zergati batzuk
eta besteak?besteak nun?

Hara,urte berria iraganeko kimuekin.
......................
En las viejas historias
he hallado algunos porqués a mis vacíos
y los otros?los otros donde?

Vaya,un nuevo tiempo con brotes antiguos
Laudorioen bila etorri zinen
gaztainak sutondoan zeudelarik
nire hezurren koadrotik ez zen hitzik geratzen,
azken udan galdutako txori maitea.
..............
Viniste buscando alabanzas,
mientras estaban las castanas en el fuego,
no hubo palabras en el cuadro de mis huesos,
querido pajaro perdido el ultimo verano

jueves, 23 de diciembre de 2010

min ematen digunak birsortzen gaitu.

sorterrira bueltatu
eta honek ez onarteza.
inporta duen guztiak bezala,
lurrak mintzen gaitu.

::::::::::::::::::::::
volver al origen
y que este no nos acepte.
Como todo lo que importa,
la tierra nos duele.
zure izaera ebakitzen utz iezaidazu,
ulertzen duzuna zarenaren laurdena bait da.

eta begiak itxi baino lehen helduko zarelakoan
idazten itxaron zaitut.

***********************************************
déjame cortar tu ser,
pues entiendes solo un cuarto de lo que significas.

y al creer que vendrás antes de que cierre los ojos
te espero escribiendo.
zuhaitz bakoitzaren enborra
da gauak mantenduko duena.

izan garenaren aztarna
gugana bultatzen denean,
begiak sutan,
azala urtuta,
izana urrun, urrun, urrun...

nekez gertatuko den noizbait batean.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::.
la noche mantendrá
el tronco de cada árbol.

cuando la huella de lo que fuimos
vuelve a nosotros,
los ojos son fuego,
la piel se derrite,
el ser queda lejos, lejos...

en algún improbable "alguna vez"

sábado, 18 de diciembre de 2010

entzuten nauzu
horregatik zure begi niniek gordetzen naute,
ta zugana bueltatzen naiz,
nahiz eta ezin.

begiratzen badakizu,
eta horrek zure hiria
patu errepikaria bueltatzen du,
itsasorik apetatsuenean seinale bakarra.



sabes escuchar
por eso me acogen tus pupilas
y vuelvo
a ti, aunque no pueda.

sabes mirar
y eso vuelve tu ciudad
un destino recurrente,
única señal en el mar más caprichoso.
nire ilunbeen atzean,
ilargiaren dantza ederrean,
ohiu urrunen itzalean
aurkitu zaitut

goiza gauaren heriotz isila da,
bizitzaren keinu iheskorra,
bakardadea
uxatzeko
une hurbila.

**********************************
detrás de mis tinieblas,
en la belleza del baile de la luna,
en la sombra del grito lejano
te encuentro

la mañana es muerte silenciosa de la noche,
el gesto de la vida huidiza,
un momento cercano
para ahuyentar la soledad.